به گزارش
خبرگزاری صداوسیما به نقل از سایت شهرداری تهران ،پیروز حناچی با اشاره به سیاست معاونت شهرسازی و معماری در مناطق گفت: لازم است برنامه های شهرداری تهران و به تبع آن معاونت شهرسازی و معماری، ما را به سند چشم انداز جامع پایتخت نزدیک تر کند، بنابراین هر برنامه موازی که ما را از این هدف دور کند در حقیقت برنامه انحرافی است که می تواند منابع و زمان را به اتلاف ببرد.
وی با اشاره با این که کمیسیون معماری و شهرسازی نیز در این زمینه با ما همراه است، خاطرنشان کرد: نباید هیچ گونه مغایرتی بین برنامه هایی که در برنامه سوم تصویب می کنیم با اهداف چشم انداز شهر تهران در طرح جامع وجود داشته باشد. در این مسیر لازم است هر چه بیشتر با سایر دستگاه های ذیربط از جمله وزارت راه و شهرسازی و سازمان میراث و دستگاه های زیربنایی عضو شورای عالی شهرسازی تعامل داشته باشیم.
معاون شهردار تهران با اشاره به بازبینی طرح جامع شهر تهران، افزود: تهیه طرح تفصیلی و بازبینی آن یک مسیر میان مدت است اما در حال حاضر به اقدامی عاجل و کوتاه مدت در این زمینه نیاز است که با بازبینی و تدوین ضوابط و مقررات طرح جامع، بخشی از مشکلات مربوط به این موضوع حل خواهد شد.
حناچی ادامه داد: در این زمینه همکاری جدی مناطق در کمیسیون ماده 5 و همچنین فعالیت دبیرخانه کمیسون ماده 5 مورد نیاز است تا ادلّه کارشناسی کافی برای دفاع موجود باشد و بتوان آن را در بالاترین سطوح پیگیری و تعقیب کرد.
وی با اشاره به موضوع مشکلات مربوط به رأی هیأت عمومی دیوان نیز گفت: مکاتبات دیوان و بازرسی نشان می دهد این موضوع به شکلی جدی در حال پیگیری است و لازم است به لحاظ حقوقی راهکاری برای آن در نظر گرفته شود.
معاون شهردار تهران با یادآوری قوانین مربوط به انتقال پادگان ها عنوان کرد: در رسیدگی به این اماکن باید رویکرد و راهبرد برد - برد را در نظر بگیریم به نحوی که در راستای این هدف، تنها منافع نیروهای مسلح و یا شهرداری تهران در نظر گرفته نشود بلکه منافع بلند مدت شهروندان نیز مدنظر باشد و از این فرصت برای افزایش فرصت های شهر نیز استفاده شود.
حناچی با اشاره به موضوع گودهای خطرناک موجود در تهران گفت: جهت گیری عمومی ما به سمت اجرای مقررات ملی خواهد بود لذا براین اساس گودهای بالای 25 متر «High Risk» یا پرریسک محسوب می شوند و پس از این جهت گیری عمومی این خواهد بود که عمق گودها در چارچوب مقررات ملی ساختمان قرار گیرد.
وی با اشاره به حادثه تلخ پلاسکو و اثرات اجتماعی این حادثه، اظهار کرد: حادثه پلاسکو اتفاقی است که کل کشور را تحت تاثیر خود قرار داده و در آن 19 تن از آتشنشان ها و همکاران خود را از دست دادیم، بنابراین لازم است علاوه بر حفظ منافع ذینفعان تلاش کنیم به بهترین شکل یادمان این حادثه تلخ را حفظ کنیم.
حناچی با اشاره به شرح وظایف و فعالیت های صورت گرفته درسامانه 1888، گفت: بر اساس یکی از قوانین مرسوم کشور امریکا، هر شهروندی که با ارائه مستندات نسبت به تخلفات مالی افشاگری کند در حدود 15 درصد از کل مبلغ تخلف شده را به عنوان جایزه دریافت و در تمام طول بررسی پرونده از مصونیت قضایی برخوردار است که به نظرم باید اساس فعالیت سامانه 1888 تقویت شده و نیز بر اساس این سیاست و شکل اجرایی توسعه یابد .
وی با اشاره به این که هنرمعماری بخش مغفول واقع شده در شهر ماست که کمتر به آن می پردازیم، گفت: بخش عمده ابزار آفرینش معماری در دست ماست چرا که در شهر باید فضایی ایجاد شود که مردم از دیدن آن لذت ببرند و آستانه زیبایی شناسی مردم بالا رود. این موضوعی است که شهرداران موفق دنیا از آن استفاده می کنند واز آن بالاتر به این وسیله برای شهر تولید ثروت می کنند.
معاون شهردار با اشاره به این که لازم است در جای جای پایتخت صورت مسئله های مناسبی طراحی شود که هم محیط شهر را تغییر دهند و هم ارتباط شهروندان را با شهر از یک شهرنشین به شهروند تبدیل کنند، خاطرنشان کرد: این طراحی ها می تواند علاوه بر تقویت حس تعلق برای شهروندان، تولید ثروت کنند و نهایتاً رضایتمندی را از نظام مدیریت شهری به وجود آورند ، بنابراین لازم است به دنبال اجرایی شدن پروژه هایی هر چند کوچک ولی تأثیر گذار باشیم.
وی با اشاره به این که در دوره های زمانی در شهر تهران به این سمت و سو رفتیم اما آن را رها کردیم، تأکید کرد: علت رها شدن این مهم ، وابستگی بیش از حد به ساخت و ساز در بودجه است در حالی که این وابستگی در صورت خروج از برنامه های بالادست شأن ظهور و حضور معاونین شهرسازی را از بین خواهد برد ، بنابراین باید تلاش کنیم در حین این که از این مسیر خارج می شویم، ثروت های جایگزینی را برای شهر تعریف کنیم که بتواند جایگزین شود.
معاون شهردار افزود: باید در این مسیر هزینه های جاری شهرداری تهران را کاهش دهیم و شهر را در شرایط بهینه اداره کنیم بنابراین انتظار می رود پتانسیل هایی را در مناطق مختلف همچون محیط های صنعتی متروکه، رود دره ها که بخشی از طرح های موضوعی و موضعی مصوب تهران است را شناسایی و از این ظرفیت ها به درستی استفاده کنیم چرا که اگر ما نتوانیم در این خصوص تعیین تکلیف کنیم و برنامه داشته باشیم، دیگران تعیین تکلیف خواهند کرد و به دنبال آن در بسیاری موارد این فضاها متروک شده و از گردونه اقتصاد و زندگی شهری خارج می شوند.
